پيمانى ميان دولتين بسته شد ، كه بغداد از عثمانى و ايروان از ايران باشد . شاه صفى مانند سائر پادشاهان صفوى طبع شعر داشته ، ديوانى دارد به نام « ديوان صفى صفوى » نمونه‌اى از شعرش اين است : دمى كه از برم آن گل عذار مىگذرد * هزار موج و سرشك از كنار مىگذرد به دو چرخ نخورديم جام سر شادى * مدار مستى ما بر خمار مىگذرد صبور باش « صفيا » كه در طريقت عشق * بهر طريق كه باشد مدار مىگذرد اين بيت هم در روز روشن به نام او آمده است : اگر بارم دهى در خدمتت جان بر كمر بندم * اگر بر خاطرت بارم بگو تا بار بربندم وى در 12 / صفر 1052 ق در كاشان در پى بيمارى درگذشت ، و در حرم حضرت معصومه عليها السّلام قم به خاك سپرده شد . - منابع 1 - الذريعة 9 / 616 . 2 - تاريخ اردبيل و دانشمندان 1 / 257 . 3 - تربت پاكان 1 / 112 . 4 - دانشمندان آذربايجان 237 . 5 - ذيل عالم‌آرا 257 . 6 - روضة الصفا 8 / 201 . 7 - سخنوران آذربايجان 1 / 50 ( نام ايشان را حذف كرده و اشعار فوت را به نام پدرش اشتباها قرار داده است ) 8 - كتابه‌هاى حرم مطهر حضرت معصومه عليها السّلام 33 . 9 - گلستان مسرت ص 136 . 10 - لغت‌نامهء دهخدا 265 .